Comprender a diferenza entre o aceiro ao carbono e o aceiro de aliaxe

Definición de aceiro ao carbono e aceiro de aliaxe

 

O aceiro, como todos sabemos, é un termo xeral para as aliaxes de ferro-carbono. O aceiro ao carbono (abreviado como aceiro ao carbono) é unha aliaxe de ferro-carbono cun contido de carbono inferior ao 2,11 %. Na súa composición química, ademais de ferro e carbono, tamén hai impurezas limitadas como silicio, manganeso, fósforo e xofre, e non haberá outros elementos de aliaxe.

 

A produción de aceiro ao carbono representa arredor do 80 % da produción total de aceiro e utilízase amplamente na construción, pontes, vehículos, barcos, fabricación de maquinaria, industria, petroquímica, desenvolvemento mariño e outros campos.

 

O aceiro de aliaxe é un aceiro ao que se lle engaden un ou máis elementos de aliaxe ao aceiro ao carbono, como cromo, níquel, tungsteno, titanio, vanadio, manganeso, cobre, aluminio, molibdeno, etc., para aumentar certas propiedades específicas do aceiro. Estes elementos químicos engádense en diferentes proporcións/combinacións para darlle ao material diferentes efectos, como aumentar a dureza, mellorar a resistencia á corrosión, aumentar a resistencia, mellorar a conformabilidade, cambiar a soldabilidade, etc.

 

A produción de aceiro de aliaxe representa arredor do 20 % da produción total de aceiro e utilízase amplamente en diversos campos, como a fabricación de maquinaria, a petroquímica, a construción, os produtos químicos de uso diario, os equipos médicos, as fibras sintéticas e o transporte, etc.

 

 

Clasificación do aceiro ao carbono e do aceiro de aliaxe

• Clasificación do aceiro ao carbono

Segundo o contido de carbono, pódese dividir en: aceiro baixo en carbono, aceiro medio en carbono e aceiro alto en carbono; canto maior sexa o contido de carbono, maior será a dureza e menor a tenacidade.

 

Aceiro baixo en carbono: contido de carbono C% ≤ 0,25 %. Os aceiros baixos en carbono habituais que se empregan para fabricar elementos de fixación inclúen o aceiro A3, o aceiro Q215A, o aceiro Q235, o aceiro de 20 #, o aceiro de 22 #, etc.

Aceiro de carbono medio: contido de carbono 0,25 %

Aceiro con alto contido en carbono: contido de carbono C% > 0,45%, o aceiro con alto contido en carbono basicamente non se usa para fabricar elementos de fixación no mercado, debido ao seu alto contido en carbono, material duro e fráxil, fácil de romper.

 

• Clasificación do aceiro de aliaxe

Segundo o contido total de elementos de aliaxe, divídese en: aceiro de baixa aliaxe, aceiro de aliaxe media e aceiro de alta aliaxe, con diferente contido e composición de aliaxe e diferente rendemento.

 

Aceiro de baixa aliaxe: contido total de aliaxe ≤5%;

Aceiro de aliaxe media: 5 %

Aceiro de alta aliaxe: contido de aliaxe ≥10 %.

 

Os aceiros de aliaxe comúns que se empregan para fabricar elementos de fixación inclúen: 30CrMo, 40Cr, 35CrMo, 42CrMo, etc.

 

Características do aceiro ao carbono e do aceiro de aliaxe

• Características do aceiro ao carbono

O rendemento do aceiro ao carbono depende do seu contido de carbono. Canto maior sexa o contido de carbono, maior será a resistencia e a dureza, e menor será a plasticidade, a tenacidade e a soldabilidade.

 

Vantaxes: boa plasticidade e soldabilidade; prezo económico, fácil de fundir; boa tecnoloxía de procesamento; o rendemento pódese mellorar axustando o contido de carbono ou cambiando o método de procesamento;

 

Desvantaxes: resistencia lixeiramente deficiente; templabilidade deficiente; resistencia insuficiente a baixas temperaturas; baixa resistencia á corrosión; baixa condutividade magnética; fácil magnetización nun campo magnético.

 

• Características do aceiro de aliaxe

Os diferentes elementos de aliaxe engadidos teñen diferentes propiedades.

 

Vantaxes: bo rendemento integral; dispoñible para fins especiais; alta resistencia e alta tenacidade; boa templabilidade, non é doado de deformar e rachar; resistencia ao desgaste, resistencia á corrosión, resistencia a baixas temperaturas, resistencia a altas temperaturas, non magnético, etc.;

 

Desvantaxes: caro; procesos de moldeo e tratamento térmico máis complicados.

 

Usos do aceiro ao carbono e do aceiro de aliaxe

• Usos do aceiro ao carbono

 

O aceiro ao carbono úsase a miúdo para fabricar diversos compoñentes de construción, contedores, caixas, corpos de forno e maquinaria agrícola, pequenas pezas portantes, arandelas, pasadores de chaveta, tirantes, pezas estampadas e soldadas, etc.

 

Aceiro ao carbono empregado na fabricación de elementos de fixación

 

O aceiro Q215A é axeitado para a fabricación de arandelas;

 

O aceiro Q235 é axeitado para a fabricación de parafusos, porcas, manguitos de parafuso, chavetas, remaches, etc., e úsase principalmente para produtos sen requisitos de dureza, como parafusos de grao 4,8, porcas de grao 4 e parafusos pequenos;

 

O aceiro de 35# e o aceiro de 45# pertencen a estruturas de aceiro ao carbono de alta calidade e úsanse principalmente para fabricar parafusos de grao 8,8, porcas de grao 8 e elementos de fixación hexagonais de grao 8,8.

 

• Usos do aceiro de aliaxe

 

O aceiro de aliaxe pódese empregar para fabricar pezas para vehículos de transporte como automóbiles, barcos e avións; pezas para máquinas-ferramenta, foguetes, mísiles, etc.; e para fabricar diversos rolamentos, ferramentas de corte, ferramentas de medición, resortes, moldes quentes e fríos, moldes de laminación, resortes, instrumentos, etc.

 

Usado en ocasións especiais, ambientes resistentes á calor e á corrosión, como turbinas de vapor, caldeiras, equipos químicos, etc.

 

Aceiro de aliaxe empregado na fabricación de elementos de fixación

 

Úsase principalmente para producir parafusos e porcas de alta resistencia, como os materiais de grao 10,9, como 30CrMo e 40Cr; os materiais de grao 12,9 inclúen: 35CrMo, 42CrMo, etc.

 

O 30CrMo úsase a miúdo para fabricar parafusos e espárragos sometidos a cargas elevadas; varios elementos de fixación utilizados en ambientes de alta temperatura (por debaixo de 450 ℃), como turbinas de vapor e caldeiras; bridas e porcas utilizadas en ambientes de alta temperatura (por debaixo de 500 ℃) e presión.

 

40Cr é axeitado para a fabricación de manguitos de parafuso, pasadores, parafusos de biela, porcas, etc.;

 

O 35CrMo úsase a miúdo para fabricar diversos elementos de fixación con cargas elevadas, como elementos de fixación para xeradores de turbinas de vapor; varios elementos de fixación utilizados en ambientes de alta temperatura (por debaixo de 480 ℃), como caldeiras;

 

O 42CrMo é axeitado para a fabricación de elementos de fixación que requiren unha maior resistencia que o 35CrMo.

 

Tendo en conta as características do aceiro ao carbono e do aceiro de aliaxe, ao elixir materiais de fixación, pódese dar prioridade ao aceiro ao carbono coa premisa de cumprir os requisitos de uso; se as especificacións son grandes, a forma é máis complexa e os requisitos de resistencia e precisión son altos, ou hai requisitos de dureza en quente e outros rendementos especiais, entón débese usar aceiro de aliaxe.

 

Despois de ler isto, podes distinguir entre aceiro ao carbono e aceiro de aliaxe?

 

• WhatsApp：+8619829729659
• Número de teléfono: +86-029-81165337
• Correo electrónico: fastom@vip.163.com